Spirit Island

Elke speler beheert een unieke geest met eigen krachtenkaarten en een groeiende aanwezigheid op het eilandsbord. Aan het begin van elke ronde kiezen alle spelers gelijktijdig welke krachten ze inzetten — snelle krachten worden vóór de indringers opgelost, trage krachten erna. De indringers volgen een vast patroon: ze verkennen nieuwe gebieden, bouwen er vervolgens nederzettingen en plunderen ze daarna, wat plaag op het land legt. Hoe meer plaag het eiland draagt, hoe dichter een gedeelde nederlaag nadert. Door indringers te vernietigen of te verjagen genereer je ook Angst, en naarmate die toeneemt, verlaagt de drempel voor overwinning — uiteindelijk vluchten de kolonisten zelfs als er nog dorpen staan.

Spirit Island wordt breed beschouwd als een van de beste coöperatieve spellen ooit ontworpen. Thema en mechaniek zijn hier vrijwel onlosmakelijk verbonden: de geesten, met namen als Lightning's Swift Strike of Ocean's Hungry Grasp, spelen en voelen allemaal radicaal anders. Het spel daagt je uit om te puzzelen en te experimenteren, en beloont echte samenwerking - elke beurt is een probleem dat om een collectieve oplossing vraagt. Een veelgehoord kritiekpunt is dat het regelboek geschreven lijkt door iemand die het spel al door en door kent, wat instappen voor nieuwe spelers bemoeilijkt. Wie over die drempel geraakt, vindt een strategisch meesterwerk dat na tientallen partijen nog nieuwe diepgang blijft prijsgeven.